umarım sizi sıkmıyorumdur

Bugün bir de anımı paylaşmak istiyorum sizlerle.  Geçen cumartesi sabahı çok tatlı bir telefonla uyandım. En yakın arkadaşlarımdan biri beni kahve içmeye davet etti. Çok uzun süredir görmüyordum kendisini acaip mutlu oldum ve koşar adım çıktım evden. Yolda bir telefon daha geldi. Arkadaşım grip olmak üzere olduğu için bana evinde kahve yapmayı önerdi. Kabul ettim ben de. Ev lokasyon olarak cennetin sessiz bir köşesindeydi sanki.  Acaba cocuk beni evine neden çağırmıştı?! Ben kırmızı başlıklı kız gibi sekerek galatanın sokaklarını arşınlarken o kötü emellerini sıraya mı koyuyordu?! Bütün bunların cevabı az sonra sizlerle!!!  Neyse efendim bunların hiç biri olmadı. Ben her zaman olduğu gibi ne ettiysem ne çektiysem dilimden çekecektim.  Küçük ceylan bambi gibi yokuştan aşağı kendimi bırakmışken çok tatlı bir duvar yazısı gördüm. Rengi tipografisi herbir şeysi tam benlikti. Sarı şirin harflerle kocaman "PELOTAS" yazıyordu gri duvar üzerine.   Zamane I phone'lu...

İtiraf edin, içeride neler döndüğünü hepimiz merak ediyoruz!

Born this way..

Ben Bugün; Uçacak olsa sadece denize konabilecek bir kız Egosu olmayan bir "HOTEL" Yüzyıllar önce toprağın altına girdiği yetmiyormuş gibi, her gelenin sadece dilek karşılığı dua ettiği bir tutsak Ülkesinden kilometrelerce uzağa, sırf yurdum ayyaşının  tekilasına tuz basmaya gelmiş bir meksikalı göçmen Ve hilal taktiği ile oturmadık taht bırakmayacak bir halkın ayak izlerini gördüm.                                                              Ben Pınar Yarışmacı arkadaşlara ille de bir şey dilemem bekleniyorsa, sabırlar diliyorum.

Bir insan ne istediğini nasıl karar verebilir? Bizi sürekli belirsizliğe götürüp orada bırakan seçeneklerden birini nasıl yalnız bırakabiliriz.”Acaba nasıl olurdu?” sorusu seçmediklerini rahat bırakır mı er geç.Hayata karşı ciddi kararlar alanlar mevcut . Bu kararları alanlar bizim gibi kıçının üzerine mi oturuyorlar? O esnada ne yiyorlar? Ne içiyorlar? Ne dinliyorlar? Biz böyle sımsıkı sarılmış, alacağımız kararları kafamızda ileri sararken ve hayal dünyamızda karşılaştığımız en ufak bir pürüzde pes ederken, nasıl aldıkları kararlar konusunda bu kadar emin görünmeyi başarıyorlar?Ne bu rahatlık?Bizim bilmediğimiz ne biliyor olabilirler?Yoksa gerçekten kendilerini bile bilmiyorlar mı?Öyle olsa anlaşılabilir çünkü hareketleri.Somut şeyler kazanmış  kişilerin ayak izlerinden yürümeye çalışmaları.Başkalarının yaşamdaki rollerini kendilerinin sanmaları. Ya da herkesinkini aynı. Peki, mutsuz olduklarını anlayamayacak kadar kendilerini tanımayan bu insanlar içinde yaşadıkları dünyayı ...

Markalaşmış mobilya firmalarının adını kullanan uyanıklar bu şirketlerin marka değerini de arkalarına alıp montaj işi yapıyor. Şirketin ismini kullanarak iş yapmak yasal olmadığı halde uyanıklar bu işin tanıtımını alelade cep telefonuna mesaj atarak tanıtıyorlar. Uyanıklar markaların ismilyle daha 'ucuza' montaj hizmeti sunuyor. Aynı zamanda vatandaşların cep telefonu bilgilerinin de bu uyanıklara nasıl servis edildiği merak ediliyor. Tüketici Derneği Başkanı Aydın Ağaoğlu'na göre bunun nedeni Meclis'te 6 yıldır bekleyen bir kanun...

Tepemdeki avize sallanıyor oysa eskiden ne parlaktı yüzüne bakamazdım utanırdım. Büyük depremler geçti üzerinden aydınlatmıyor eskisi gibi hala orada ama karanlık tepemdeki avize. H er baktığımda  sallanıyor.